3 redenen om ZZPer te worden in de zorgsector

Ik ben natuurlijk niet voor niks ZZPer geworden. Wat maakt dat ik het eigen baas zijn zo fijn vind en is het ook iets voor jou?

ZZPer in de zorg

Hier zijn de 3 belangrijkste redenen voor mij om ZZPer te worden in de zorgsector. Welke tellen voor jou en welke mis je nog?

1. Je wordt sneller ‘aangenomen’.

Je wordt natuurlijk niet écht aangenomen. Een instelling (woonbegeleiding of dagbesteding) of iemand met PGB (ambulant) kiest ervoor om een overeenkomst met jou aan te gaan. Maar de opdrachtgever, en jij, zijn vrij om ten alle tijden de overeenkomst te beëindigen. Tenzij anders afgesproken natuurlijk.

Volgens het nieuwe CAO mag een tijdelijk contract maximaal 2 keer verlengd worden. Dat betekent dat jij 3 tijdelijke contracten mag hebben in 2 jaar tijd. Daarna hebben ze de keuze;

  • Of je krijgt een vast contract voor onbepaalde tijd
  • Of je contract wordt beëindigd; en ze nemen een nieuw iemand aan die hetzelfde contract traject in gaat.

Helaas gebeurd de 2e optie het vaakst. Dat is vast wel herkenbaar.

Nog een dingetje wat er is veranderd in het nieuwe CAO: de 0-uren contracten moeten teruggedrongen worden. Dat maakt het dus nog lastiger om bij een instelling binnen te komen en de instellingen missen zo een hoop inval en oproep krachten. Vervelend, maar voor jou als ZZPer is dit een groot voordeel.

Het fijne van eigen baas zijn is dat een instelling helemaal geen verplichtingen heeft aan jou. Ze kunnen jou zolang inhuren als zij, en jij dat willen. Hebben ze jou minder nodig, vragen ze je minder. Hebben ze om welke reden dan ook uren open staan, zullen ze jou vast en zeker opbellen.

Daarbij heeft iedere instelling meestal een aantal invalkrachten nodig voor de vakantieperiode of wanneer iemand (langdurig) ziek wordt of met zwangerschapsverlof gaat. Doordat er geen 0-uren contracten meer aangeboden wordt is dit al een stukje lastiger. Enkele instellingen gaan voor een (vaste) flexer via hun flexbureau. Maar er zijn ook instellingen, of particuliere woonbegeleiding en/of dagbesteding die te klein zijn voor een flexpoel. Voor die groep is het heel interessant om een ZZPer achter de hand te hebben.

2. Als ZZPer heb een werkweek die heel divers is, precies zoals je zelf wilt.

Soms dan hoor ik wel eens: ‘Oh wat fijn dat je daar nu zoveel kunt werken. Mooie manier om binnen te komen zeker, zit je daar straks lekker met een vast contract.’

Nou, nee bedankt. Voor jou is die vastigheid misschien heel fijn, maar voor mij is het een sleur. Ik ben iemand die afleiding nodig heeft, veel prikkels, informatie en afwisseling. Wanneer ik iedere dag hetzelfde moet doen wordt ik doodongelukkig. Heb jij dat ook? Of juist niet?

Natuurlijk is iedere dag anders, je werkt met mensen en ieder mens gedraagt zich toch weer anders op verschillende dagen. Toch zul je zelf ook merken dat op je werk plek iedere dag een bepaald ritme heeft. Dat is nodig voor de deelnemers, bewoners maar ook voor het personeel. Dingen horen nu eenmaal in een bepaald ritme te gaan. Dat is prima maar dat kan ik niet aan voor 36 uur in de week bij dezelfde instelling. Ik vind het heerlijk om op verschillende plaatsten met ieder een eigen ritme mee te draaien. Ik pas me makkelijk aan dus dat is al geen probleem en het boeit me heel erg waarom een bepaalde woonvorm of dagbesteding voor een bepaald ritme kiest.

Snel verveeld? Wil je afwisseling?

Mocht jij de gang van zaken bij een bepaalde instelling (snel) beu zijn? Je hebt geen verplichtingen, je kunt jou overeenkomst zo opzeggen. Je hebt de vrijheid om jou eigen keuzes te maken wat dat betreft, zonder ergens aan vast te zitten. Ik werk nu bij een woonbegeleiding, en ambulant bij 2 mensen thuis. Daarbij heb ik nog 2 incidentele invaladressen op een creatieve dagbesteding en op een zorgtuinderij. Dat maakt mijn werk enorm divers waar ik van geniet.

Nog een voordeel daarvan vind ik dat je ook zelf je uren kunt bepalen. Een tijdje terug kwam er veel aanbod tegelijk en had ik een periode van 40 uur per week met twee weken uitschieters naar de 50 uur. En dan komt het onderhouden van je onderneming daar nog bij! Andere weken heb ik het rustiger en zit ik rond de 20 uur.

Ik hou net zoveel van hard werken dan dat ik van niks doen houd. Dus ook die afwisseling komt me goed uit. Dan kan ik mijn twee grote passies perfect combineren! : )

3. Groeien.

En dan niet in de lengte. Dat doe ik al jaren niet meer. In de breedte wel helaas..
Nee ik bedoel persoonlijk groeien en met je onderneming groeien.

Je kunt je onderneming zo inrichten zoals jij dat zelf wil. Heb je 3 vaste opdrachtgevers en vind je dat prima? Lekker laten dan. Maar wil je meer? Hup actie in de taxi. Het ligt allemaal in jouw handen! Ik ben er jaren van overtuigd geweest dat ik een volger was, wat ik trouwens nog steeds heel goed kan hoor. Maar ik ben er achter gekomen dat naast die trouwe volger iemand staat met jeukende handen en prachtige ideeën.

Ondernemen moet in je durven.

Ondernemen zit bij ons in de familie. Mijn vader had een eigen boeren bedrijf, net zoals zijn vader. Enkele familieleden hebben een eigen bedrijf in verschillende sectoren en mijn zusje is een enorm fanatieke ondernemer o.a. (http://www.fibromyalgieblog.nl/). Al jaren had ik verschillende ideeën in mijn hoofd om voor mezelf iets op te zetten. Maar ik dacht steeds ‘Ach, dat kan ik toch niet’ ‘hoe moet ik dat doen dan?’ ‘Dat is toch niks voor mij’. Ondanks dat ik erachter was gekomen dat ik toch wel capaciteiten had om voor mezelf iets op te zetten hielden die gedachten mij tegen.

Toen ik eind 2016 een prachtige kans kreeg om als ZZPer te beginnen, en gelukkig stevig genoeg in mijn schoenen stond om die kans aan te pakken, merkte ik dat het kriebelde door heel mijn lijf alsof ik verliefd was. Ik kon mijn creativiteit weer kwijt en ik kon het doen zoals ik het wilde. Want zoals de instellingen het deden waar ik stage liep of werkte paste toch niet helemaal bij mij. Wat ik wilde was steeds net was anders dan anders.

Nu heb ik het grootse idee om een psychisch gezondheidscentrum op te zetten. Daarover kun je op mijn site meer over lezen. Het is heel eng en leuk tegelijk. ‘Kan ik zoiets wel?’ en ‘Wow, dat zou zo gaaf zijn!’ gaan om-beurten in mijn gedachten rond.

Je leert er veel van om zoiets groots op te gaan zetten. Maar je komt jezelf ook enorm tegen. Ik ben geconfronteerd met zoveel eigenschappen van mezelf die ik kan gebruiken of die me tegenwerken. Je groeit dus ook persoonlijk als je zelf een onderneming opstart, hoe groot of klein dan ook.

 Dus wat ga jij doen?

Merk jij dat je vaste baan een beetje begint te vervelen? Wil jij je eigen regels bepalen, je eigen uren inrichten? Barst je van de goeie ideeën, soms een tikkeltje idealistisch? Dan raad ik je echt aan om voor jezelf te beginnen. In een volgende blog zal ik tips geven waarmee je rekening moet houden als je daadwerkelijk voor jezelf iets op gaat zetten.

En anders dan zit je wel goed waar je zit, wat zeker net zo prima is! : )

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *