Beloftes nakomen en 5 gouden tips hiervoor

 

beloftes

Een tijdje terug had ik een gesprek met een bewoner van een woongroep waar ik werk. Ik kon al raden waar het over zou gaan en tijdens dat gesprek kregen de bewoner, ik zal hem even D. noemen, en ik het er over dat hij niet vooruit kon. D gaf aan dat hij er zo van baalde dat hij niks kon doen op de dagbesteding die bij de woonvorm zit waar hij woont. Dat hij zichzelf verveelde.

Ik wist dat ik op dat moment niks aan de situatie kon veranderen. Hij wilde graag productiewerk doen, maar de aanvoer daarvan lag eventjes op zijn gat doordat de oude zorgondernemers het hadden laten zitten. De nieuwe zorgondernemers zouden het met een aantal collega’s weer op gaan pakken.

Beloftes maken en nakomen

Dat benoemde ik dus tegenover D. Ik zei vol overtuiging: “Ik weet zeker dat als de nieuwe zorgondernemers er zijn dat het dan weer opgepakt gaat worden en jij dan na een paar weken weer lekker kan gaan werken. Voor nu kan ik eventjes niks voor je betekenen. Maar ik snap goed dat jij dat heel erg vervelend vind.”.

De jongen zuchtte en keek me hoofdschuddend aan. Ik besefte dat hij echt geen woord geloofde van wat ik zei. Dat brak me een beetje. Niet omdat hij mij niet geloofde maar om wat dat betekende.

Wanneer stop jij met het geloven van beloftes?

Juist, vanaf het moment dat beloftes zijn verbroken, er tegen je is gelogen. En dat deed mij zo pijn. Hoeveel beloftes zouden er wel niet gebroken zijn geweest waardoor D mij om mijn belofte zowat uitlachte. Ik had het oprecht met hem te doen.

Toen ik wat doorvroeg vertelde hij dat een van de twee vorige zorgondernemers een keer beloofd had om alle bewoners mee uit eten te nemen. Hij had daar enorm naar uit gekeken maar uiteindelijk zijn ze nooit gegaan. Voor ons lijkt dit misschien niet zo spannend, omdat het maar om een etentje gaat. Maar voor iemand met het verstandelijk vermogen van een kind en autisme is dit natuurlijk heel wat.

Ik weet niet hoe die situatie toen echt is gegaan, ik was daar niet bij. Maar bij hem heeft het wel degelijk pijn gedaan en ik denk dat dat feit belangrijker is dan de werkelijke situatie.

Er zullen ongetwijfeld nog wel meer voorvallen zijn geweest waarbij beloftes, hoe groot of klein die ook waren, tegenover hem niet zijn waargemaakt. Ik merk zelf al dat ik het vervelend vind wanneer iemand een beloften niet nakomt en dan ben ik nog een vrij flexibel persoon. Maar voor iemand met een verstandelijke beperking en autisme is dit heel erg zwaar.

Bij mijn missie kun je lezen over wat ik belangrijk vind in de omgang met mensen. De basis, het vertrouwen en de veiligheid die iemand met zijn begeleider moet hebben heeft daar in zekere zin wel mee te maken. Wanneer je jouw beloftes na komt creëer jij meer vertrouwen en veiligheid, zodat degene die jij begeleid weet waar hij aan toe is en wat die van jou kan verwachten.

Jouw woord is alles wat ze hebben. Mensen met een verstandelijke beperking behoren nu eenmaal tot een kwetsbare doelgroep. Terugvechten zit er meestal niet in voor hen. Het is aan ons als begeleiders om te bedenken wat hun weerwoord, of mening zou kunnen zijn op onze manier van begeleiden.

Omdat ik na zijn verhaal aan hem zag dat het hem echt pijn deed moest ik haast wel excuses maken voor een belofte die ik eigenlijk niet had mogen maken. Hoe kon ik nu zeker weten dat het allemaal echt geregeld zou worden? Ja daar ga ik vanuit omdat ik een hoge dunk heb van de nieuwe zorgondernemers.

Maar 100% zeker kun je het nooit weten. Er kan altijd iets gebeuren. 

Wat ik hier eigenlijk mee wil zeggen is dat je altijd op moet passen met wat je iemand beloofd. Zeker je cliënten. Voor hen is een belofte altijd nog veel meer waard dan dat die voor ons is. Zij zijn vaak compleet afhankelijk van jou en jou woord. Wanneer je die breekt kan je, hoe overdreven het misschien ook klinkt, iemand daar echt pijn mee doen. Zeker wanneer het keer op keer gebeurd.

Makkelijker gezegd dan gedaan

Ik doe het zelf ook hoor. Na het gesprek met D ben ik er eens op gaan letten hoeveel dingen ik toe zeg, of beloftes die ik maak die ik gewoon niet nakom. Niet perse omdat ik het niet wil of kan maar omdat ik het vergeet. Omdat je heel snel een belofte maakt.

Nu zal niet iedereen daar mee zitten, niet iedere cliënt zal er wakker van liggen. Niet iedere belofte is de moeite waard om je er druk om te maken. Misschien kan je cliënt zelf niet eens onthouden wat de belofte was. Maar ik denk dat het een goed idee is als we allemaal eens wat vaker stil staan bij wat we allemaal toe zeggen en dat we ook echt ons best doen om het na te komen.

En hoe zorg je dan dat je die beloftes ook echt na komt?
Nou, zo!
1. Eerst nadenken, dan antwoorden.

Het klinkt misschien lullig, maar zeg simpelweg niet te snel ja. Het is voor mensen die graag iets voor andere willen betekenen moeilijk om nee te zeggen. (Zeker als mensen mens. je werkt niet voor niks in de zorg en welzijn). Maar de ander zal altijd blijer zijn met een nee dan met een loze belofte.

2. Vraag bedenktijd.

Soms weet je gewoon echt niet wat je met de vraag aan moet. Kun je dit, heb je hier tijd voor? In plaats van meteen ja te zeggen vraag je of je er even over na mag denken. Zo kan jij uitvogelen of je dit echt wel wilt of kunt en merken anderen dat je een afspraak serieus neemt.

3. Werk er samen aan.

Als je een afspraak toezegt betekent het niet dat jij de enige bent die eraan moet werken. Misschien is het iets waar jij met je hele team aan kunt of moet werken. Of iets wat jou leidinggevende aan moet pakken. Geef het door of bespreek het tijdens een vergadering.

4. Noteer je afspraak.

Een gouden tip die ik vaker toe zou moeten passen. Mijn geheugen is als een zeef en ik vergeet heel erg veel beloftes die ik maak. Schrijf je afspraken op. Op je hand, in je agenda, zet een herinnering in je telefoon. Misschien wel 100? Je kunt ook je collega of iemand buiten het werk vertellen over je afspraak en vragen of hij of zij je er nog aan wil herinneren. Er zijn trucjes genoeg.

5. Ben eerlijk.

Het zal ondanks deze tips vast wel een keer voorkomen dat je een belofte niet na kunt komen. Heel vervelend maar ben hier dan eerlijk over. Als je aan die persoon toegeeft dat je het gewoon niet voor elkaar krijgt om welke reden dan ook zal die ander dat vast wel begrijpen. Laat dit dan wel op tijd weten. Als je last-minute met dit verhaal aankomt lijkt het net een slap smoesje en dat wil je ook niet.

Nou, check voor jezelf op je werk even hoe makkelijk jij met beloftes rond strooit. Kom je ze ook altijd na? Als je er al van op  de hoogte bent hoe jij hiermee omgaat dan ben je al half weg.

Laten we zorgen dat onze bewoners, deelnemers, mensen, jongeren, ouderen, kinderen zich veilig bij je kunnen voelen en vertrouwen hebben in je. Want wie wil er nou begeleid worden bij iemand waar hij helemaal geen vertrouwen in heeft omdat die constant loze beloftes maakt? Niemand toch?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *