van zelfreflectie naar zelfontwikkeling

In mijn vorige blog heb ik uitgelegd wat zelfontwikkeling te maken heeft met jou als begeleider in de (gehandicapten)zorg en in deze blog leg ik uit wat zelfreflectie hiermee te maken heeft.

Zelfontwikkeling is heel fijn, je leert kwaliteiten beter kennen, je leert je valkuilen beter kennen en je leert ook nog iets aan die valkuilen doen zodat je verder komt in je leven.

 

Zoals ik met de hamer theorie al vertelde ben jij je eigen gereedschap. Hoe beter jij jezelf kent hoe beter jij jezelf als gereedschap in kunt zetten.

Jezelf leren kennen doe je o.a. door te reflecteren op jezelf. Dit heb je op school, als het goed is, al tot in den treure gehad. Toen snapte ik het nut er niet zo goed van, jij misschien ook niet? Maar nu snap ik het des te meer.

Zelfreflectie; lekker in de spiegel kijken?

zelfreflectie

 

Reflecteren betekent dat je op een systematische manier jou functioneren eens even goed gaat bekijken. Ik merkte dat ik na mijn opleiding bijna meteen gestopt ben met reflecteren, want daar was ik eeeiindelijk! van af.

Tot ik op het werk in een situatie kwam waarvan ik mezelf achteraf afvroeg of ik het wel goed gedaan had. Toen besefte ik hoe belangrijk reflecteren is om te leren van situaties en om jezelf beter te leren kennen.

Als je na iedere moeilijke situatie in een dienst er even een reflectie overheen gooit voor jezelf, kom je er vaak wel achter dat je steeds tegen hetzelfde thema aanloopt. Als je dat ontdekt hebt kun je er ook iets aan doen en word je een betere begeleider.

En dat is de bedoeling van het reflecteren.

Methodes voor zelfreflectie:

Je hebt verschillende methodes om op jezelf te reflecteren. Hieronder zie je er enkele met link naar de website voor de uitleg.

Over het algemeen komen deze methodes op hetzelfde neer. Het gaat erom dat je naar jezelf kijkt en ontdekt waar jou kwaliteiten en je valkuilen liggen. Kies iets uit wat goed bij jou past. welke dat is maakt niet zoveel uit.

Reflecteren over jezelf doet soms pijn.

Tijdens het reflecteren op mezelf kwam ik heel vaak op hetzelfde thema uit. Of ik wel goed genoeg was.

  • Wie was ik om een bewoner of deelnemer ergens op aan te spreken.
  • Had ik wel het recht om soms streng te zijn.
  • Wie was ik om een collega feedback te geven.
  • Was mijn mening wel 'waar' genoeg.
  • Was wat ik tijdens een vergadering wilde inbrengen wel boeiend genoeg.
  • Zagen ouders mij wel als volwaardig?
    etc.

Ik wist wel dat mijn zelfbeeld niet al te best was maar om met iedere zelfreflectie daar weer op uit te komen deed best veel pijn. Als ik nu na een reflectiemoment over een situatie erachter kom dat ik nog steeds met hetzelfde thema aan het stoeien ben is dat wel even zuur.

Maar van reflecteren kun je leren..

En niemand is perfect. Het is oké om een valkuil te hebben, of 2, of 3.. of 8? Dat betekent dat je hier iets aan kunt doen en nog beter kunt worden dan jij nu al bent!

Voor mij betekende dit om met mijn eigenwaarde aan de slag te gaan. Dit lijkt in eerste instantie niet zoveel met het vak te maken te hebben. Maar als je zoveel aan jezelf, jou kennis en jou manier van handelen twijfelt ben jij voor de bewoners of deelnemers geen sterkte pilaar waarbij ze weten waar ze aan toe zijn.

Mensen met een verstandelijke beperking voelen vaak, al dan niet bewust, veel beter aan wat voor energie jij uitstraalt dan wie dan ook. Ze kennen jouw houding en jou gedrag. Als dat anders is dan anders, vaak doordat je niet lekker in je vel zit merken ze dat.

Ik besefte me dat als ik onzeker was over wat ik deed, de bewoner of deelnemer waarschijnlijk ook onzeker was over wat ik deed. Dat creëert onveiligheid.

Aanpakken die hap.

Als je dus met het reflecteren aan de gang bent gegaan en je tot de conclusie bent gekomen dat er misschien wel een of enkele thema's zijn die steeds terug komen is het zaak om deze aan te pakken. Nee ze hoeven echt niet met een uurtje opgelost te worden. Sommige dingen blijven misschien wel jaren een 'dingetje' maar ben er wel mee bezig.

Vraag jezelf af; wat en waarom.

Waarom is dit een ding voor je. Waarom loop je juist hier tegenaan? Wat heb je meegemaakt dat dit een valkuil voor je is? Wat moet je nog verwerken of aan gaan pakken om dit probleem minder groot te maken. Denk hier niet alleen over na maar ga het ook echt aan.

Maak een plan voor jezelf over hoe jij dit valkuil aan wil gaan pakken. Vraag mensen om hulp, je familie, vrienden, je collega's? Kom je er echt niet uit zijn er ook hele goede coaches die je hier mee kunnen helpen.

En natuurlijk ga ik in mijn volgende blog uitleggen wat je allemaal kunt doen om jou valkuilen en problemen aan te pakken.

Stay tuned

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *